wishing in star

เมื่อวันที่ 5 ที่ผ่านมาฉันได้บัตรดูดวงฟรีกับหมอดูชื่อดังจากชมรมโหราศาสตร์ไทย บัตรราคาตั้ง2พันกว่าบาทนี่ ได้มาฟรีๆจะไม่ไปดูก็เสียดายตังค์ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากของวิชาพวกหมอดูดูว่าจะแม่นไหม

พอเดินเข้าไปในห้องดูดดวง เอ้ย ดูดวงแบบว่าหมอดูกว่าสามสิบคนนั่งประจำโต๊ะ เราก็นั่งลงข้างหน้า แล้วไหว้หมอดูเพราะป้าแกคงอายุมากกว่าแม่ฉันแน่นอน เค้าพูดว่า "เอ๊ะ หนูนี่มีองค์รักษานะเนี่ย ดูสิว่าวันนี้ท่านจะบอกอะไรเรา "

ไอ้เราก็คิดว่า "เอ๊ะ มีคนรักษาด้วยหรือเนี่ย จริงมะจริงวะ"         "เอ้าแล้วหนูอยากดูเรื่องอะไร"ป้าแกถาม

" หนูอยากดูเรื่องการเรียนค่ะ "

"แล้วหนูเรียนอะไร "

ไอ้เราแบบว่าอยากลองของป้าแกเลยไม่ตอบตรงๆอยากรู้ว่าป้าแกจะรู้ไหมว่าเราเรียนอะไร

" เอ่อ หนูกำลังจะเรียนปีหนึ่งค่ะ "

"แล้วคณะอะไร "

ห่วย คนอุตส่าห์มะอยากบอก ป้าแกก็ถามมาได้ เราเลยต้องบอก

"เรียนแพทย่ะ " เราก็ตอบๆไป

"แล้วมีปัญหาอะไร"

"เอ่อ หนูอยากรู้ว่าทำไมหนูถึงได้เรียนแพทย์ทั้งๆที่หนูมะอยาก ไปสอบอะไรก็มะติดๆแต่หมอ แบบว่าหนูเสียเซลฟ์"

"ไหน ลองเปิดไพ่สิ "    (พอเราเปิดไพ่)       "อืม รู้แล้ว หนูรุ้จักกรมหลวงชุมพรไหม "

"อ๋อรู้จักค่ะ "

"นั่นล่ะหนูเคยเป้นลูกของท่าน เมื่อชาติก่อนหนูก็เคยเป้นหมอ ชาตินี้เลยต้องเป็นอีก "

ไอ้เราก็คิดในใจ "เอ มีด้วยหรอเย เราจะเคยเกิดเป็นลูกท่านได้งายเนี่ย ฉันมีบุญขนาดนั้นเชียว" ฉันเลยถามไปว่า "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ทำไม หนูไม่ได้เรียนที่ศิริราชล่ะคะ เพราะที่นั่นเป็นโรงพยาบาลที่เก่าแก่แล้วเกี่ยวกับท่านด้วย ทำไมหนูไม่มีโอกาสสอบเข้าศิริราชล่ะเพราะว่าหนูได้โควต้าขอนแก่นแล้วก็เลยต้องเอาเลย เพราะถ้าไปสอบศิริราชย์มันจะตัดสิทธ์แพทย์ขอนแก่น"

หลังจากรัวคำถามป้าแกก็แบบอึ้ง   .....เงียบ..... "เอ่อ เรียนที่ไหนก็เหมือนกันเเหละลูก"

" คุณป้าคะ หนูจะไปเที่ยวเวียดนามพรุ่งนี้ มีอะไรต้องระวังตัวไหมคะ "

หลังจากเปิดไพ่ " อืม ไม่มีอะไรต้องระวัง เอ๊ะ หนูมีบรรพบุรุษแถวนั้นนี่ "

แต่พอป้าแก  พิจารณาใบหน้าอันงดงามของฉัน ป้าแกก็คิดใหม่และพูดว่า " เออ มันต้องนั่งรถผ่านลาวด้วยใช่ไหม งั้นถ้าไปถึงลาวก็อย่าลืมทำบุญให้บรรพบุรุษล่ะ "

โอ้โห ป้าแกคงคิดว่าฉันมีบรรพบุรุษเป็นลาว แหม ฟางข้าวเจ็บปวด ป้าแกก็คิดไปได้ หน้าฉันไม่ลาวขนาดนั้น ที่จริงแล้ว ฉันมีเชื้อเวียดนามอ่ะ แต่มันมะออกเชื้อฮ่าๆ แต่ฉันก็ไม่ได้หน้าลาวนะเฟ้ย ฉันหน้าตาแบบแขกจะตายมีแต่คนทักว่าเป็นคนอินเดีย พอพูดถึงเรื่องนี่ก็นึกขึ้นได้

ตอนนั้นฉันไปสอบที่กรุงเทพ  ไปพักที่โรงแรมของคนมุสลิม แถวๆนั้นมีแต่คนมุสลิม พอฉันเดินจะเข้าโรงแรม พวกวินมอเตอร์ไซก็ทักฉันว่าทำไมไม่ใส่ชุดมุสลิม ไม่คลุมหัวหรือใส่ชุดยาวๆ ฉันมองหน้าเค้าแล้วไม่ตอบ ได้แต่แอบหัวเราะในใจ เอ้าก็กรุไม่ใช่แขกนี่หว่า กรุไม่มีเชื้อแขกด้วย

เอ้าๆ เข้าเรื่องต่อ

หลังจากนั้นก็นั่งๆดูไปได้หนึ่งชั่วโมง มะค่อยได้อะไรมากเท่าไหร่หรอก เพราะป้าแกพูดช้า ฉันก็มะรุ้จะถามอะไร เลยถามว่า " เอ่อ คุณป้าขาอยากดูเรื่องเนื้อคุ่ค่ะๆ"

"ป้าแกตอบทันควันทั้งๆที่ไม่เปิดไพ่ "เอ่อ ไม่มี เนื้อคู่ยังไม่เกิด"

แป่ว คำถามที่ฉันรอคอยกลับไม่มีคำตอบ แบบว่านะ เซ็งโคตร

"เนื้อคู่หนูยังไม่เกิดนะ หนูต้องจบมาทำงานรับใช้ชาติก่อน "

ค่อยโล่งใจหน่อยอย่างน้อยก็มีเนื้อคู่วะ ช้าหน่อยก็เอา

 จากนั้นฉันก็ลาป้าแกแล้วเดินออกจากห้องดูดวงมา

จั๊กจริงมะจริงแต่ก็นะ พอไปถึงเวียดนามก็เลยทำบุญให้คุณทวดที่นั่นสักหนอ่ย ทวดฉันอยู่ฮอยอัน ยายฉันก็เคยอยู่ที่นั่นแล้วย้ายมาที่ไทย